Google Website Translator

maandag 30 juli 2018

Geran gezonken

Verhaal over de Geran door Ger Rigter (R.I.P.)
De Geran had kalkzandsteen geladen in Büdenheim voor Obercassel, inmiddels kwam de slb. Damco 10 af met nog een schip maar kleiner als de Geran (het was een oude onbeschreven wet dat het grootste schip aan de kant van de Muizentoren kwam te hangen) maar de Damco 10 met zijn aanhangschip kon niet tussen de Geran en de wal komen dus ging daarom buitenop. De schipper van de Geran had hier bezwaar tegen maar liet zich ompraten door de kapt. van de Damco 10, hij zei het is een flinke rivier en wij hebben kracht genoeg. Het kleine schip hing aan de verkeerde kant en raakte aan de Muizentoren en liep de sleep over naar stuurboord waardoor de Geran op de langskrib voer en dwars sloeg voor de Logbanken. Het kleine schip is losgebroken van de Geran en is goed door het Nieuwe vaarwater gekomen achter de Damco 10. Het Nieuwe vaarwater was echt niet breed om in te komen bovendien was bij verschillende waterstanden de stroming anders, je moest het echt wel weten. Ook werd bij hoog en laagwater of grote slepen wel een voorspan boot gebruikt, die dan in Rüdesheim 1 schip af nam, en deze beneden het Nieuwe vaarwater weer bij de sleep werd gehangen. Kracht was niet zo van belang maar wel goed samenspel van kapt. en de schipper ('s) een goede bekendheid van beide was van groot belang . En loodsen als je oudere had was het altijd langzaam kapt. maar jonge loodsen hadden altijd haast, en bij jonge loodsen greep mijn vader nog al eens in. Wij waren met de m.slb. Meeuw net onze sleep kwijt in Bingen en zijn direct naar de Geran gegaan (we waren beiden verhuurd bij Damco) en konden aan de beneden kant opzij komen om de mensen er af te halen, de Geran kraakte erg maar toen dit minder werd zijn wij weer op de Geran gegaan en hebben veel spullen uit de woning gehaald en bij ons in het achteronder gezet. Dit was achteraf niet nodig want het achterschip is boven water gebleven maar ja je weet maar nooit. Toen wij tegen die avond in Bingen kwamen met de Meeuw stonden verschillende Duitsers te roepen sabotage dit was niet leuk. Fa. Damco had al een hotel voor schipper en vrouw met 2 matrozen besproken, wij hadden met de schipper afgesproken om de andere morgen om 7 uur weer naar de Geran te gaan maar om 5 uur hoorden wij aan dek gestommel, wij waren alert vanwege de avond ervoor het geschreeuw van sabotage maar het was schipper Versteeg v.d. Geran, hij kon toch niet slapen zei hij dus motor klaargemaakt en naar de Geran, maar hij lag er nog net zo bij als de avond ervoor. Wij hebben een dag of 14 rond de Geran gevaren om personeel, experts en Damco mensen en eigenaar van en aan boord te brengen, tussendoor een paar schepen naar Mainz brengen en in het gebergte Damco boten en motorschepen voorspannen. Misschien wel leuk om te weten de afvarige voorspan of losse boten mochten achter de Muizentoren langs, de W.S.A. had een boei aan de onderkant van de Nahe grond gelegen maar het was toch een nauw gaatje om voor de Muizentoren weg te komen, dit mocht omdat er beneden het Loch boten te kort waren want zowat iedereen had voorspan nodig want in het Loch ging verschrikkelijk veel stroom toen de Geran er zat. Wat betreft de berging de Duitsers waren eigenlijk van plan de Geran te laten springen, eerst is de Geran gelost met een kraanschip in een ander schip en gedeeltelijk buitenboord, maar toen kwam die domme Hollander om de hoek het bergingsbedrijf ik dacht dat het de Graaf en Koelman heette deze kwam van Rotterdam met een kraanscheepje en een paar bakjes, op de bakjes stonden een paar grote lieren en de nodige pompen en de Duitsers maar lachen om dat spul, de lieren werden geplaatst op de Muizentoren en met zware draden op het achterschip van de Geran gezet tevens werden er 2 grote Damco sleepboten op het achterschip vastgemaakt en zo hebben ze de Geran plat tegen de Muizentoren getrokken,en hebben hem daar provisorisch gedicht en is daarna in Bingen in de haven gebracht om hem verder te versterken, door H balken op het dek en de zij te lassen want hij was gebroken en is toen naar een werf in Holland gebracht. 

Op dit schip ben ik als kind op gegroeid was wel leuk tot  1966 toen is mijn stiefvader bij Fongers gaan varen op de Hendrik F om een jaar later naar de Hendrika Johanna F te gaan mijn eerste schip als matroos.







bron Binnenvaartforum en foto's Wim Suijkerbuijk archief Jos Telleman.