Google Website Translator

donderdag 11 maart 2021

Het oude schip Venus door Cees van Yperen.

Hier een prachtig verhaal van Cees van Yperen die dit op de Facebook pagina van Vuijk had gezet, vond het zo mooi dat ik Cees heb gevraagd of ik het hier ook mocht plaatsen, en ja hoor geen probleem.
Hieronder de Venus ergens in een Engelse haven foto ©Cees van Yperen.
Het verhaal van Cees.
Het oude schip Venus
In de jaren vijftig van de vorige eeuw solliciteerde ik als matroos bij C. Holscher`s Kustvaartbedrijf NV. gevestigd aan de Westerkade te Rotterdam.
Ik werd aangenomen en kon aanmonsteren op de coaster ms. Venus die in de stad Norwich te Engeland afgemeerd lag.
Met tickets van de Harwichboot en kaartjes voor de trein arriveerde ik na een voorspoedige reis door een prachtig besneeuwd landschap in Norwich, het schip lag in een haventje vlak bij het station.
Met mijn plunjezak op mijn nek liep ik de kade op naar mijn toekomstige werkgelegenheid en verblijf, met verbijstering bleef ik een moment op de besneeuwde kade stil staan, ik keek naar die kustvaarder, zo oud en klein, de schrik sloeg om mijn hart, moet ik daar mee de zee op, ik keek voor alle zekerheid op de boeg, het was toch de Venus, een scheepje van 210 ton.
Toch maar even gaan kijken, er lag een plank om aan boord te komen, na enig roepen ging de deur van de stuurhut open, een stem riep: ,, Waar blijf`ie nou, we hadden allang moeten vertrekken!”
Ik had dus geen keus, ik moest mee en kon meteen aan de bak met voor en achter maken, we voeren het haventje uit en zette koers over het riviertje Yare vergelijkbaar met de Rotte richting Great-Yarmouth, om van daar uit over zee naar de hoogovens te Middlesbrough te gaan.
De rederij had een contract met een oud ijzerhandel in Norwich om wekelijks een lading oud ijzer naar de hoogovens in Middlesbrough te vervoeren
Het riviertje Yare van Norwich naar Great-Yarmouth was ongeveer een vijf en een half uur varen zodat ik eindelijk kennis kon maken met de bemanning dat totaal uit zes man bestond, waaronder de Groningse kapitein H. Trenning, de stuurman, de machinist, de kok en mijn maat, allemaal in de leeftijd van onder de dertig jaar behalve de kapitein, een onverschillige vrijgezelle vijftiger die het allemaal niet zo nauw nam.
Door mijn toedoen vertrokken we te laat uit Norwich en waren we genoodzaakt met het invallen van de duisternis bij gebrek aan radar en navigatielichten om ons bootje aan de oever aan een paar wilgenbomen af te meren.
Het scheepje was aanvankelijk gebouwd als binnenschip op de scheepswerf A. Vuyk & Zonen te Capelle a/d IJssel in het jaar 1935 onder de naam `Amstel XVI ` en is na de tweede wereldoorlog met een paar ingrepen en aanpassingen verbouwd tot zeewaardig schip met de nieuwe naam `Venus `
De accommodatie was ook niet om naar huis te schrijven, de ontwerpers van de verbouwing hadden absoluut geen rekening gehouden met het comfort voor de bemanning en de eisen van de tijd, de warmwatervoorziening was het kolenfornuis in de kombuis door er een emmer water warm te maken voor de wekelijkse wasbeurt, het warmste plekje aan boord was het toilet omdat daar de uitlaat van de motor doorheen liep naar een luchtkoker op het bovendek, de schoorsteen was de drinkwatertank!
Er was nergens enige verwarming, op een kolenkachel na, die stond beneden in de messroom doch uit veiligheid brandde hij uitsluitend als we aangemeerd lagen.
Zo kan ik door gaan met de gebreken zoals dat de ankers met de hand gehieuwd moest worden, later is er een motortje aan het ankerspil gekoppeld maar die trok de te grote ankers zo strak in kluisgaten zodat ze bij het ankeren met een voorhamer eruit geramd moest worden.
Zendapparatuur was er niet, wel een ontvanger voor de weerberichten, een peiltoestel voor de positie te bepalen en vuurpijlen in geval van nood, het kompas hing ondersteboven onderdeks cardanisch opgehangen, bij een sloepenrol was het zaak om een kist met overlevingsmaterialen in een werkbootje te gooien dat op het achterdek stond en met een takeltje met veel moeite buitenboord werd gedraaid, vervolgens werd de sloep buitenboord gezet dat meteen halfvol water stond.
Zo leefden we met z`n zessen op dat scheepje als een gezin en waren geheel op elkaar aangewezen met alle moeilijkheden en problemen, zeker toen het contract met de ijzerhandelaar was afgelopen en de wilde vaart op gingen.
Door onze geringe diepgang was het mogelijk om kustplaatsen in Frankrijk, Ierland en Engeland enz. binnen te lopen waar andere kustvaarders niet konden komen.
Deze periode was voor mij de mooiste tijd ondanks de ontberingen in de winter, bij slecht weer was door de vreemde vorm van de boeg moeilijk om het geladen schip op koers te houden met een stuurwiel bijna zo groot als ik zelf gierde ze alle kanten op, doch met een leeg ruim liep het scheepje als een zonnetje met de stuurkettingen die hoorbaar rammelend en schurend over het dek liepen naar het roermechanisme.
Ik heb anderhalf jaar op die kustvaarder gevaren, ondanks alle onvolkomenheden met heel veel plezier.
De jaren erna is de Venus een paar keer doorverkocht aan verschillende buitenlandse rederijen en is zij in 1981 bij Hamriyah in de Golf van Oman in een zware storm gestrand, vervolgens weer vlot getrokken en toen helaas gezonken.
Dit verhaal is geschreven door Cees van Yperen, hieronder een foto van hem aan het roer van de Venus ©Cees van Yperen.
Hier nog enkele gegevens en een foto van de Venus als Amstel XVI uit het archief van Arendnet Jos Telleman.
Cees bedankt dat ik dit mocht plaatsen, hoop dat je nu beroemd wordt.

woensdag 10 maart 2021

Overseas Pearlmar

Overseas Pearlmar in 2e sluis van de Gatún-sluizen Panamakanaal op 30-11-2008 IMO 9232591 2002 ex Pearlmar nu MT Ultimate, we liggen met de Celebrity Mercury in de laatste van de 3 trapsluis, foto gemaakt iets eerder als de kopfoto hierboven.

©foto Jos Telleman

zaterdag 5 september 2020

Reis Louis Lantz

Reis mee met de Louis Lantz van W. Müller & Co 1956-1960, in 1960 is ze gesloopt. Hier een link voor de data van het schip Louis Lantz 
©Arendnet archief Jos Telleman.

zaterdag 4 april 2020

Alpha 3 in Vlaardingen

Zomaar een foto van het motortankschip Alpha 3.
foto © archief Jos Telleman

zondag 10 maart 2019

Aanvaring

We kregen op de Facebook pagina van de Phs. Van Ommeren groep deze foto's te zien van een aanvaring van de Burgundia met het motorvrachtschip Christina Johan dat op 14 april 1962 met 610 ton grind geladen de voorhaven van Wemeldinge wou binnenlopen, de Burgundia voer de voorhaven uit en dat ging niet goed, de Burgundia probeerde nog de Christina Johan nog te behouden door ze tegen de kant aan te duwen wat helaas niet lukte, ze ging ten onder de schipper, zijn vrouw en zijn vader werden gelukkig gered. Op de 1e foto is te zien dat de Burgundia het zinkende schip tegen de kant duwt, maar helaas het liep verkeerd af, Na de afwikkeling van het gebeuren kon de Burgundia met bijna geen schade haar reis vervolgen!! 
Foto's © Andre de Kleijn met dank archief Jos Telleman





  





  





zaterdag 2 maart 2019

Stolt Norland

Hallo allemaal, deze foto's zijn gemaakt door mijn vliegende fotograaf in Vlaardingen Rinus Noordhoek die op 27 februari 2019 deze serie maakte van de Stolt Norland. Die bij mijn voormalige werkgever Vopak een vrachtje kwam brengen, dus m'n oud collega's kregen het weer druk!!
Rinus bedankt voor je foto's!!

© Rinus Noordhoek archief Jos Telleman

  

  

Foto's © Rinus Noordhoek archief Jos Telleman

maandag 11 februari 2019

Maria Valentine

Op 7 april 2011 kwam bij Pernis de leeg opvarende Maria Valentine voorbij, dit schip heeft in 2016 de stuw in Grave (NLD) aangevaren.



foto's © archief Jos Telleman

maandag 30 juli 2018

Geran gezonken

Verhaal over de Geran door Ger Rigter (R.I.P.)
De Geran had kalkzandsteen geladen in Büdenheim voor Obercassel, inmiddels kwam de motorsleepboot Damco 10 af met nog een schip maar kleiner als de Geran (het was een oude onbeschreven wet dat het grootste schip aan de kant van de Muizentoren kwam te hangen) maar de Damco 10 met zijn aanhang schip kon niet tussen de Geran en de wal komen dus ging daarom buitenop. De schipper van de Geran had hier bezwaar tegen maar liet zich ompraten door de kapitein van de Damco 10, hij zei het is een flinke rivier en wij hebben kracht genoeg. Het kleine schip hing aan de verkeerde kant en raakte aan de Muizentoren en liep de sleep over naar stuurboord waardoor de Geran op de langskrib voer en dwars sloeg voor de Logbanken. Het kleine schip is losgebroken van de Geran en is goed door het Nieuwe Vaarwater gekomen achter de Damco 10. Het Nieuwe Vaarwater was echt niet breed om in te komen bovendien was bij verschillende waterstanden de stroming anders, je moest het echt wel weten. Ook werd bij hoog en laagwater of grote slepen wel een voorspan boot gebruikt, die dan in Rüdesheim 1 schip af nam, en deze beneden het Nieuwe Vaarwater weer bij de sleep werd gehangen. Kracht was niet zo van belang maar wel goed samenspel van kapitein en de schipper ('s) een goede bekendheid van beide was van groot belang . En loodsen als je oudere had was het altijd van langzaam kapitein maar jonge loodsen hadden altijd haast, en bij jonge loodsen greep mijn vader nog al eens in. Wij waren met de motorsleepboot Meeuw net onze sleep kwijt in Bingen en zijn direct naar de Geran gegaan (we waren beiden verhuurd bij Damco) en konden aan de beneden kant opzij komen om de mensen er af te halen, de Geran kraakte erg maar toen dit minder werd zijn wij weer op de Geran gegaan en hebben veel spullen uit de woning gehaald en bij ons in het achteronder gezet. Dit was achteraf niet nodig want het achterschip is boven water gebleven, maar ja je weet maar nooit. Toen wij tegen de avond in Bingen kwamen met de Meeuw stonden verschillende Duitsers te roepen sabotage dit was niet leuk. Firma Damco had al een hotel voor schipper en vrouw met 2 matrozen besproken, wij hadden met de schipper afgesproken om de andere morgen om 7 uur weer naar de Geran te gaan maar om 5 uur hoorden wij aan dek gestommel, wij waren alert vanwege de avond ervoor het geschreeuw van sabotage maar het was schipper Versteeg van de Geran, hij kon toch niet slapen zei hij dus motor klaargemaakt en naar de Geran, maar hij lag er nog net zo bij als de avond ervoor. Wij hebben een dag of 14 rond de Geran gevaren om personeel, experts en Damco mensen en eigenaar van en aan boord te brengen, tussendoor een paar schepen naar Mainz brengen en in het gebergte Damco boten en motorschepen voorspannen. Misschien wel leuk om te weten de afvarige voorspan of losse boten mochten achter de Muizentoren langs, de Wasserschutzambt had een boei aan de onderkant van de Nahe grond gelegen maar het was toch een nauw gaatje om voor de Muizentoren weg te komen, dit mocht omdat er beneden het Loch boten te kort waren, want zowat iedereen had voorspan nodig want in het Loch ging verschrikkelijk veel stroom toen de Geran er zat. Wat betreft de berging de Duitsers waren eigenlijk van plan de Geran te laten springen, eerst is de Geran gelost met een kraanschip in een ander schip en gedeeltelijk buitenboord, maar toen kwam die domme Hollander om de hoek het bergingsbedrijf ik dacht dat het de Graaf en Koelman heette deze kwam van Rotterdam met een kraanscheepje en een paar bakjes, op de bakjes stonden een paar grote lieren en de nodige pompen en de Duitsers maar lachen om dat spul, de lieren werden geplaatst op de Muizentoren en met zware draden op het achterschip van de Geran gezet tevens werden er 2 grote Damco sleepboten op het achterschip vastgemaakt en zo hebben ze de Geran plat tegen de Muizentoren getrokken,en hebben hem daar provisorisch gedicht en is daarna in Bingen in de haven gebracht om hem verder te versterken, door H balken op het dek en de zij te lassen want ze was gebroken en is toen naar een werf in Holland gebracht en gerepareerd, ze heeft nog tot 1999 gevaren!!


                     


bron Binnenvaartforum foto's ©Wim Suijkerbuijk. 
Op dit schip ben ik opgegroeid tot 1966.